Grob najmoćnijeg srpskog vladara slučajno je otkriven i to tek pre jednog veka- 1927.godine na Kosovu i Metohiji, a zbog istorijskih prilika više puta je seljen, da bi na kraju – 1968., sarkofag bio položen u crkvu Svetog Marka na Tašmajdanu.
Reč je o caru Dušanu Nemanjiću- Dušanu Silnom.
Dušan Silni se proglasio za cara na Uskrs 16.4.1346, a država je u njegovo vreme zauzimala ogromnu teritoriju – prostor današnje Crne Gore, Severne Makedonije, Bugarske, Grčke, Albanije, delove Hrvatrske, BiH, Srbije.
U njegovo vreme je donet Dušanov zakonik, najznačajniji srpski srednjovekovni pravni akt.
Iako ga istorija slavi i pamti kao najmoćnijeg srpskog vladara, vekovima se nije znalo gde mu je grob. Zahvaljujući Radoslavu Grujiću, pravoslavnom teologu i istoričaru, srpskom “Indijani Džonsu”, carev grob je otkriven.
Grjuić je pronašao grob cara Dušana 1927. u Prizrenu, u manastiru Svetih Arhangela, koji je i zadužbina Dušana Nemanjića, i to pomoću hrisovulje- povelje ove svetinje.
Mošti je preneo u Beograd, ali su prvo počivale u kapeli Patrijaršije, da bi 1968. bile prebačene u crkvu Svetog Marka, gde se i danas nalaze u sarkofagu u južnom delu naosa.
Carska kruna čuva se u Cetinjskom manastiru u Crnoj Gori.
Crkva Svetog Marka građena je devet godina- od 1931. do 1940, i to u blizini stare crkve iz 1835. Podignuta je prema planovima arhitekata Petra i Branka Krstića.
Preko puta sarkofga Dušana Silnog, u severnom delu naosa, nalazi se sarkofag sa moštima patrijarha Germana.
U kripti hrama nalaze se grobovi kralja Aleksandra Obrenovića i Drage Mašin, ubijenih u Majskom prevratu 1903. godine.
Autor fotografija: Globalna mreža.rs/Wikipedia
