Priča freske Beli anđeo, najpoznatije freske srpskog srednjevekovnog slikarstva, veličanstvena je kao i ona sama.
Naslikana pre osam vekova, divio joj se ceo svet, potom sakrivena čak četiri veka, da bi je, ponovo, “otkrila” vatrena stihija, koja je zahvatila manastirski kompleks.
Naslikana u XIII veku
Freska Beli anđeo nalazi se u manastiru Mileševa, u crkvi Vaznesenja Hristovog. Manastir je u XIII veku podigao kralj Vladislav Nemanjić, a freska je rad nepoznatih grčkih ikonopisaca.
Šta predstavlja
Deo je kompozicije “Mironosnice na Hristovom grobu”. Predstavljen je arhanđel Gavrilo, obučen u beli hiton, kako sedi na kamenu i ženama, koje su došle na Hristov grob, rukom okazuje mesto Hristovog uskrsnuća- prazan grob.
Požar i ponovo rođenje freske
U XVI veku je prekrivena drugom freskom i tako je stajala sakrivena čak četiri veka. Najpoznatija freska je, zapravo, slučajno otkrivena kada je požar, u XIX veku zahvatio manastirski kompleks. Tada se ispod “nove freske” prikazao Beli anđeo.
Pročitajte još: Manastir Mileševa: Čuvar istorije već osam vekova
Ova freska izaziva divljenje vekovima u celom svetu. Na sajtu manastira Mileševa navodi se da je ser Artur Evans, engleski arheolog i novinar, napisao u “Mančester gardijanu” 1. septembra 1883. godine da ništa što su renesansni majstori stvorili ne može da se poredi sa lepotom Anđela iz Milševe.
Freska otišla u svemir
U prvom satelitskom prenosu video signala između Evrope i Amerike, među kadrovima se našla i ova freska.
Takođe, kada je poslat i prvi satelitski signal u vasionu, pored slika čoveka na Mesecu, Kineskog zida, Biblije, bila je i freska Belog anđela.
Beli anđeo predstavlja simbol nade, vere i Hristovog vaskrsenja.
