Istorija nije samo niz datuma i bitaka – ona je prepuna ličnih priča, čudnih navika i iznenađujućih obrta. Da li ste znali da je jedan srpski ministar imao samo 27 godina kada je preuzeo funkciju? Ili da je Tesla govorio sanskrit, a Vuk Karadžić prikupljao narodne pesme četiri decenije? U nastavku vas čeka zbirka malo poznatih, ali neverovatno zanimljivih činjenica o poznatim ličnostima iz srpske prošlosti.
Vladan Desnica, srpski političar i filozof, bio je prvi ministar prosvete Kraljevine Jugoslavije. Poznat je po tome što je bio najmlađi ministar u istoriji Jugoslavije – imao je samo 27 godina kada je postao ministar.
Nikola Tesla, izumitelj i naučnik, rođen je u Smiljanu, na teritoriji današnje Hrvatske, ali je odrastao i školovao se u Srbiji. Tesla je bio poliglota – govorio je osam jezika, uključujući i sanskrit!
Knez Mihailo Obrenović, koji je imao veliki uticaj na modernizaciju Srbije u 19. veku, bio je nećak poznatog vojvode Karađorđa, osnivača dinastije Karađorđević. Imao je specifičnu strast prema umetnosti i književnosti, a bio je i veliki ljubitelj francuske kulture.
Ivo Andrić, dobitnik Nobelove nagrade za književnost, bio je diplomata i služio je u različitim jugoslovenskim ambasadama širom sveta. Iako je bio vrlo skroman i povučen, u njegovoj biblioteci nalazile su se knjige na više od 20 jezika.
Desanka Maksimović, najpoznatija srpska pesnikinja, bila je vrlo posvećena prosveti i obrazovanju. Malo je poznato je da je bila učiteljica u malim mestima pre nego što je postala pesnikinja.
Nikola Pašić, jedan od najznačajnijih državnika moderne Srbije, bio je politički veteran koji je čak četiri puta bio predsednik Vlade Kraljevine Srbije i kasnije Kraljevine SHS. Ono što mnogi ne znaju jeste da je Pašić bio izuzetno vešt govornik – umeo je da satima priča bez pripremljenog govora.
Vuk Karadžić, reformator srpskog jezika, bio je pravi poliglot i govorio je nekoliko jezika, uključujući nemački i francuski. Takođe, zanimljivo je da je skoro 40 godina radio na prikupljanju narodnih pesama, a njegova zbirka narodnih pesama smatra se osnovom srpske književnosti.
Vojvoda Živojin Mišić, jedan od najvećih srpskih vojnih stratega, proslavio se u Kolubarskoj bici 1914. godine, kada je srpska vojska, pod njegovim vođstvom, uspela da potpuno potisne austrougarske trupe. Bio je poznat po rečenici: „Vojska ne sme da zna da ne može!“
Petar II Petrović Njegoš, bio je visoki crnogorski vladar i pesnik – visok čak 1,98 m, što je bilo izuzetno retko u to vreme. U slobodno vreme voleo je da čita filozofska dela i dopisivao se s evropskim intelektualcima. Iako pravoslavni mitropolit, nosio je brkove i pušio duvan iz dugačke lule.
Paja Jovanović, prvi srpski umetnik koji je dobio narudžbinu za portret od austrijskog dvora. Imao je atelje u Beču, ali i luksuznu jahtu na kojoj je rado primao goste iz umetničkog i političkog sveta. Radio je slike istorijskih tema, ali je voleo da slika i – aktove.
Mihajlo Pupin, pre nego što je postao naučnik, radio je fizičke poslove u SAD da bi se prehranio – čak i kao perač prozora! Bio je lični prijatelj američkog predsednika Vudroa Vilsona. Pisao je poeziju i autobiografiju „Od pašnjaka do naučenjaka“, za koju je dobio Pulicerovu nagradu.
Branislav Nušić, pravo mu je ime bilo Alkibijad Nuša – poticao je iz cincarske porodice. Bio je i diplomata – službovao u Bitolju, Prištini i Skoplju. Provodio je dane u beogradskim kafanama i često zapisivao inspiraciju na salvetama.
Milutin Milanković, proračunao je najprecizniji kalendar na svetu – Milankovićev kalendar, tačniji čak i od Gregorijanskog. Njegove teorije o klimatskim ciklusima (Milankovićevi ciklusi) danas koristi NASA u istraživanju Marsa. Bio je izuzetno staložen i povučen – govorio je da mu je “misao jedina prava avantura”.
Isidora Sekulić, prva žena član Srpske akademije nauka i umetnosti (SANU). Govorila je čak deset jezika i putovala sama u vreme kada to nije bilo uobičajeno za žene. Njena „Pisma iz Norveške“ i danas su remek-delo srpskog putopisnog žanra.
Vojvoda Radomir Putnik, tokom Prvog svetskog rata komandovao srpskom vojskom iz kreveta – zbog bolesti. Austrougarska je 1914. tražila njegovo izručenje kao „ratnog zločinca“, iako je bio tadašnji načelnik generalštaba. Jedini vojvoda koji je dobio orden i od Srbije i od Francuske za iste zasluge – vođenje Cerske i Kolubarske bitke.
